7 Mart 2010 tarihinde gerçekleştirdiğimiz "DENEYİMLER IŞIĞINDA GÜVENCESİZLİĞE KARŞI MÜCADELE" panel/forumunda bütün sunum ve tartışmaların ardından okunan sonuç metni aşağıdadır...

1- Neoliberalizmin yıkıcı sonuçlarının açığa çıkmasıyla birlikte son dönemlerde, sınıf mücadelesinde belirgin bir ivme yakalanmış ve bir eşik atlanmıştır. Bu eşiği oluşturan nesnel zemin ise güvencesizliktir.

2- Güvencesizlik, sadece sosyal güvenlik uygulaması dışındaki milyonlarca emekçiyi değil, sosyal güvenlik uygulaması içindeki belirli ve belirsiz süreli çalıştırılan emekçileri de kapsamaktadır. İstihdam biçimi, vasfı, eğitim düzeyi bakımından nitelikleri farklı olan emekçilerin ortak kaderidir.

3- Güvencesizlik, geniş çaplı bir işçileştirme, mülksüzleştirme ve yoksullaştırma ile birlikte hayat bulmakta; hayatın tüm alanlarını kapsamakta ve temel hedefi; emekçileri örgütsüzleştirme ve sendikasızlaştırmadır.

4- Güvencesizlik, bir yandan sınıfı farklı istihdam biçimlerine bölerek parçalayıcı bir nitelik sergilerken; bir yandan da istihdamın niteliğinde bir ortaklık yaratarak türdeşleştirmektedir.

5- Güvencesizlik, tüm kazanılmış hakların sıfırlanmasının somut ifadesidir; dolayısıyla buna karşı yürütülecek mücadele de hak mücadelesi biçimine bürünmelidir. Çünkü hak mücadelesi, bir toplu pazarlık konusu değil; bir şarttır.

6- Ücret talebine, yani toplu pazarlığa dayanan ya da sadece mevcut durumu korumaya odaklanan sendikacılığı sürdürmenin koşulları ortadan kalkmıştır. Yeni dönemde, fiili mücadele yürütecek mekanizmaların tüm Türkiye çapında, bütün alanları ve işkollarını kapsayacak şekilde örgütlenmesi, güçlü merkezi iradelerin oluşması zorunludur.

7- “Direne direne kazanacağız” sloganı, aslında bir sonucu değil süreci ifade etmektedir. Bugün ilk adımlarını atmaya çalıştığımız süreçte biriktirdiklerimiz, mücadele alanlarına aktarılmalıdır.

8- Hem bugünkü paylaşımlardan hem de Tekel Direnişi’nden gördük ki mevcut deneyimler, güvencesizleştirme karşıtı hareketin olanaklarını sunmaktadır. Zaten Tekel Direnişi’nin en önemli yönlerinden birisi de “güvenceli iş ve insanca yaşam” talebi etrafında birleşik bir emek hareketinin mümkün ve gerekli olduğunu göstermesinde yatmaktadır.

9- Bu yüzden, bütünüyle ortaklaşılmış sonuçlara ulaşamamış olsak da ortak gündemi yakaladığımız inancı ve umuduyla, işyerlerimizde ve yaşam alanlarımızda, bu mücadelenin gerekliliklerini yerine getirmek üzere forumumuzu sonuçlandırıyor ve katıldığınız için hepinize saygılarımızı sunuyoruz. Teşekkür ederiz.

07 Mart 2010, İSTANBUL