Sağlık alanında güvencesizliğe karşı Dev-Sağlık İş’in verdiği mücadele biliniyor. Bu mücadelenin en önemli kazanımı taşeron uygulamasının kamu sağlık kurumlarında yürürlükten kaldırılması hakkında Bölge Çalışma Müdürlüklerinin almış olduğu kararlar. Bu karardan sonra taşeronun hastaneden kovulması ve işçilerin tamamının asıl işveren olan kamuya geçirilmesi yasanın çok açık olarak emrettiği bir husus. Ancak Adana Balcalı Üniversite Hastanesi’nde 6 aydır kamu idaresi kılını kıpırdatmıyor. Sendikamızın yaptığı bütün başvurular da şimdiye kadar yanıtsız kaldı. Yasa masa hak getire devletin kendisi için…

Üstelik bu yetmezmiş gibi Adana’da bir de ihale yapmaya kalktılar. Yasal durum açıkça orada taşeronun artık bir işi olmadığını ortaya koymuş olmasına rağmen sanki inat eder gibi yeniden ihale açılıp şirketler görüşmeye çağırılıyor.

Bu durumda ne yapılır:
a) Yapacak bir şey yok, Allah’ından bulsunlar denilip, hiç bozuntuya verilmeyebilir.
b) Bu durumun yasaya uygun olmadığı dile getirilerek şiddetli bir basın açıklaması yapılır ve hastane yönetimine teessüflerimiz bildirilir.
c) “Dinsizin hakkından imansız gelir” denilerek “Hakkımızı devlet korumuyorsa biz korumasını biliriz.” prensibiyle ihale yaptırılmaz.

Adana’daki taşeron sağlık emekçileri şimdiye kadar hiç yapılmayanı yaptılar. Yani c şıkkını… İhalenin yapılacağı gün ihale salonunun kapısına dikildiler ve “Bu ihale yasa dışıdır, buna izin veremeyiz.” dediler. Evet yanlış okumadınız… Daha düne kadar varlıklarıyla yoklukları arasında kimsenin bir fark görmediği taşeron işçiler bir kamu kurumunun yapmak istediği ihaleyi yaptırmadı. Hastane yönetimi işçilerle baş edemeyeceğini anlayınca ihaleyi iptal etmek zorunda kaldı.

Bu yeni bir şeydir. Yani son yirmi yıldır çoğu kere kimsenin bir işe yaramayacağı eylem ve mücadele yöntemlerini bir kez daha denemek ve “vazifemizi yaptık” diye iç rahatlığıyla devam etmek yerine doğrudan sonuç almayı ve karşı karşıya gelmeyi zorlamak…

Balcalı taşeron sağlık emekçileri eşitlik ve adalet mücadelesine yeni bir kapı aralıyor. Önümüzdeki dönemde sınıf mücadelesinin artık bildik araç ve yöntemlerle yürümeyeceğini bizzat yaparak gösteriyorlar.

Yaşadığımız süreç sınıf mücadelesinin yeni pratiklere, yeni deneyimlere gebe olduğu günlere tanıklık edecek. Bunun henüz yazılmış bir kitabı yok. Şu sıralar bu kitabın önsözü yazılıyor. “Tekel işçilerinin bıraktığı miras…” diye başlayan önsözde taşeron sağlık emekçilerinin, İSKİ işçilerinin, metal işçilerinin, kargo işçilerinin, tersane işçilerinin emekleriyle ve hatta ölü bedenleriyle yazdığı satırları şimdiden okumak mümkün…